Blogs Archief - Jaagpad Kunst & Rituelen

Interactieve presentatie bij De Verborgen Tuin

Hedi Hegeman — Wed, 05 Nov 2025 16:36:23 +0000

Ik maakte een drieluik van twee oude deurtjes, als openingen naar de buitenkant, rondom een groot doek waarop de lucht, het leven en de aarde werd verbeeld. U vindt het drieluik in de galerij bij olieverven. Maar in dit blog gaat het mij om wat dit kunstwerk de twee dagen Kunst in de Kwakel teweeg heeft gebracht. Want er ontstonden zulke warme gesprekken – en ook een diepgaande dialoog tussen de bezoekers en mijn kunstwerk.
De ingang was deze keer onze aarde, die ik zich tot een drieluik liet ontluiken (want ontluiken was het thema van deze Kunstdagen). Onze aarde is gehavend, en daarom heb ik op het centrale doek van het drieluik, als een soort “kintsugi”, verbandgaas in goud aangebracht.
Onze handen (tetrapanix, chinese rijstpapierplant) strekken wij uit naar de wereld om ons heen. En dat was een uitnodigend gebaar aan de bezoekers, om hun richting te gaan volgen.
Op een klein doekje voor dit alles, gaf ik een vraag aan de bezoekers van de partytent mee.
Zo ontstond een zeer indrukwekkend interactief gebeuren. Niet iedereen, immers niets moest. Maar een heel aantal voelden zich door de ons allemaal omvattende drieluik uitgenodigd, een positief en ontroerend commentaar op te schrijven als antwoord op mijn vraag “Hoe kunnen wij haar helen?” , en in dialoog met Onze Aarde. Op stukjes aquarelpapier, en legden die op en tussen de bladeren.

Ik stel mij zo voor, dat dit dialogische gesprek ook zeker in openbare ruimtes kan worden herhaald.
We kunnen op scholen in gesprek gaan met leerlingen over wat zij van de aarde en haar bewoners vinden. We kunnen op bevrijdingsdag in gesprek gaan met bezoekers over bevrijding van geweld, in stadskantoren of bij een monument. We gaan in een kerkelijke gemeente een duurzaamheidsdienst houden in combinatie met een expositie van mijn werk, waar dit drieluik deel van uitmaakt.
Ook kan het drieluik warm en uitnodigend, worden geplaatst bij de uitvaart van een bijzonder mens. Waarbij de genodigden waxinelichtjes aan kunnen steken. In overleg met uitvaartondernemer en familieleden, kan het drieluik in dat geval natuurlijk worden aangepast, door er een foto op te plaatsen. De tarieven voor zulke collectieve bijeenkomsten en de rol die mijn drieluik hierin kan spelen, kunnen altijd met mij worden besproken.

Het bericht Interactieve presentatie bij De Verborgen Tuin verscheen eerst op Jaagpad Kunst & Rituelen.

een beslissend moment

Hedi Hegeman — Wed, 22 Mar 2023 10:40:17 +0000

In de fotografiegeschiedenis is Cartier Bresson degene die in 1952 een boek publiceerde over zijn foto’s, waarin “le moment decisif”, voorwaarde was om tot kunst te komen. Juist de snelheid van de fotografie maakte dat nu juist precies dat ene moment, de vormgeving en plattegrond van de foto kon bepalen. Een man die over het water sprong van een grote plas buiten het Gare Lazare, zoek hem straks maar op op het internet, vind ik geweldig.

Vorig jaar was er een expositie in de open ruimte langs het oude haventje van Roelofarendsveen, waar ik een schilderij voor schilderde waarin ik Cartier Bressons keuze wilde combineren met de haven in vroegere tijden. Ik zocht een foto op van hoe het er in de 19de eeuw bij lag, en ik knutselde het huidige cafe de Haven er ook meteen maar in. De schuiten werden met stokken de sluis in geboomd, de huisjes zijn oud, en op de kade lag een trap. Die heb ik in mijn schilderij maar naar de springende man toe geschilderd, ook weer als een herhaling van de foto van Cartier Bresson. Mijn conclusie is dan ook, dat zelfs in het trage schilderen met olieverf, het sprankelend nieuwe en snelle van de fotografie kan worden meegenomen. En waar ik trots op ben, is dat het toch weer een typisch Hedi schilderijtje werd. Is te zien in de galerie op deze site.

Het bericht een beslissend moment verscheen eerst op Jaagpad Kunst & Rituelen.

experimenteren met acryl

Hedi Hegeman — Wed, 22 Mar 2023 10:27:37 +0000

De laatste maanden ben ik aan het experimenteren in de acrylverf techniek, omdat ik daarin sneller kan werken. Ik volg een paar lessen bij Astrid van der Horst in Nieuwkoop. Zij daagt uit tot het gebruiken van niet naturalistische kleuren. Tot meer abstractie, en tot wonderlijke combinaties in de ruimte. Zo gaf ze in de ene les opdracht tot het schilderen van een lege ruimte. Bij mij kwam daar een bed met kussens, kijk maar in de galerie. De tweede les met 1 figuur, en dat werd mijn rode dame die rood draagt. De volgende keer met twee figuren, omdat je dan de interactie tussen beiden zou kunnen schilderen. Of niet natuurlijk. Voorbeelden tot dit werk zijn Wim Oepts, en wat mij betreft Hopper. Maar ik zoek nog even niet naar verdere voorbeelden, want ik ben juist zo blij dat ik in acryl mijn nieuwe vorm van Hedischilderen kan vinden…

Het bericht experimenteren met acryl verscheen eerst op Jaagpad Kunst & Rituelen.

de nasleep van een auto ongeluk

Hedi Hegeman — Wed, 28 Sep 2022 10:23:44 +0000

Aan het eind van de zomer kreeg ik helaas een auto ongeluk, buiten eigen schuld. De auto was total loss, ik vond mijn CI helemaal achterin de auto terug, alle airbags waren uit, en ik was diep geschokt. Later bleek dat ik ook een hersenschudding heb, en het is moeilijk daarvan te herstellen. Daarom moest ik bij heel wat kunsthappenings waar ik me voor had opgegeven, verstek laten gaan. En autorijden lukt me nog niet, met hoe mijn hoofd nu is. Dat vind ik een lastig dingetje, want het allereerste wat ik me realiseerde toen ik bijkwam temidden van de rook, was: ik moet hieruit! Want IK WIL LEVEN!

Het bericht de nasleep van een auto ongeluk verscheen eerst op Jaagpad Kunst & Rituelen.

Enja in drie dimensies

Hedi Hegeman — Wed, 28 Sep 2022 10:09:27 +0000

Deze zomer volgde ik een workshopdriedaagse bij bronsgieter Mark van Kuppeveld, om een beeldje te maken van onze Enja, zodat ik haar weer vast kan houden. Ik baseerde me op een foto van haar, waar ze haar armen wijd opent en ons toelacht, op reis op een zoveelste rotsblok. Ik boetseerde er kleine vleugeltjes boven. Maar snachts sprak zij me toe, dat ze wel grotere vleugels wou. Zo waakt ze nu over ons, op de tuintafel op ons terras. Het gieten van het brons was een magisch gebeuren om getuige van te kunnen zijn. Zo is onze Enja nu uit vuur herboren. En van alle tijden, want op het rotsblokje dat Mark en ik uitkozen als sokkel, zitten fossielen, eeuwenoud.

Het bericht Enja in drie dimensies verscheen eerst op Jaagpad Kunst & Rituelen.

In memoriam Enja Blasse III

Hedi Hegeman — Thu, 26 May 2022 19:20:11 +0000

Wie in rouw is herkent onmiddelijk, dat dat een ongoing process is. Ik heb inmiddels Enja’s eerder geschilderde portret bewerkt met over haar heen zwevende lichtvlekjes. Als tekenen van waar ze toen op aan het studeren was: een nieuwe master Natuurkunde, of toch, de keuze voor een hiernamaals waar wij nog niets van weten. De natuur in de overtreffende trap, vol energie, en vol kleurvlakjes.

Het bericht In memoriam Enja Blasse III verscheen eerst op Jaagpad Kunst & Rituelen.

Enja Blasse II – met vaart

Hedi Hegeman — Thu, 23 Sep 2021 12:39:09 +0000

Onze tijd met Enja vloog om, al waren de laatste jaren lang niet altijd gemakkelijk. Want ook onze dochter zelf vloog uiteindelijk veilig, maar eenzaam en wel, haar leven uit. Voor mijn gevoel leeft ze nu in het Licht.
Ze heeft te lang gevochten, geprobeerd en geworsteld. Uiteindelijk maakte ze zich los van onze wereld, met de haar dierbare maar toch ook ruwe bergen, haar warmte nam afscheid van de koude van de stenen.
Voor ons toch nog onverwacht, als een soort bliksemschicht. En haar leven viel uiteen in een droom, van allemaal prachtige kleuren.

Met Vaart.

Het duister kan het duister niet verjagen,
Dat kan alleen het licht.
Haat kan haat niet verjagen,
Dat kan alleen liefde….

Martin Luther King

Het bericht Enja Blasse II – met vaart verscheen eerst op Jaagpad Kunst & Rituelen.

Enja Blasse (1990-2020) I – met rafelrandjes

Hedi Hegeman — Wed, 15 Sep 2021 09:41:03 +0000

Deze website is het eerbetoon van een liefhebbende moeder aan onze oudste dochter Enja, die het leven niet meer aankon en ruim een jaar geleden toch nog voor zelfdoding koos.

Zij zong als een engeltje. Met een fijne warme stem, maar ook zeker met confronterend persoonlijke en rauwe teksten. Zoek haar maar eens op op Youtube…

Enja was veel te intelligent, perfectionistisch en te gevoelig voor onze wereld. Toen zij het zelf niet meer zag zitten, stond ze nog steeds voor anderen klaar. Ze kende een enorme dwarsdoorsnede van de samenleving en zij hield van iedereen. Al is ze ongetwijfeld regelmatig eenzaam geweest.
Maar wij genoten van de 30 jaren die we samen hadden. En merken nu achteraf: ja, zij heeft werkelijk 60 volle jaren in die 30 geleefd, die om zijn gevlogen.

Toch blijft vanwege haar moeilijke en dappere keuze, haar verhaal altijd onaf. Er zitten rafelrandjes aan! Die rafelrandjes gebruikte ik bewust toen ik fotoportretjes en planten verwerkte in cyanotypies (lichtdrukken) op zachte zijden stof. Zo kan ik haar opgevouwen meenemen, in een zak of een tasje gepropt. Of misschien maak ik er ooit een gequilt kussentje van, om tegenaan te hangen op onze bank. Rafelrandjes in textiel…

Ik weef jou

Ik weef de tranen in mijn leven
Ik weef de trots in alle dagen
Ik weef de pijn in zachte strengen
Ik weef jou, in alle lagen

Wie je was, wie je zult blijven
Hoe jij kijkt en hoe je lacht
Wat je gaf en wat ik leerde
Weven zal ik, alles wat je bracht

Ik weef het missen, en het dragen
Ik weef de liefde die is gebleven
Ik weef jou met zorg en aandacht
In alle draden van mijn leven

Floortje Agema, uit Jij wordt gekend

Het bericht Enja Blasse (1990-2020) I – met rafelrandjes verscheen eerst op Jaagpad Kunst & Rituelen.