de dag van samen, dat alles anders was

Geinspireerd door het gedicht Zoendag, van Bas Rompa. Ik las het op de Plint Poeziekalender.

Het licht was anders
dan anders, het leek wel
of het stralend lachte.

Het park was anders,
die zondag, het was net
of het ons verwachtte.

De bomen waren anders,
ze bogen zich over ons twee.
Anders voelde ook het gras.

Onze lippen waren anders,
na de allereerste echte zoen;
de dag dat alles anders was.

Een expressief beeld, een beetje Van Gogh-esk, maar dan wel over verbondenheid met de natuur, en verbondenheid met elkaar.